BUG
Gmina Drohiczyn
Gmina Drohiczyn położona jest w południowo-zachodniej części województwa podlaskiego w powiecie siemiatyckim. Przebiega tędy droga krajowa nr. 62 Siemiatycze – Warszawa. Powierzchnia gminy to 208km., w tym miasta Drohiczyn- 16km. Otoczona lasami, rozłożona wśród malowczych pól i łąk, otoczona błękitną wstążką Bugu, - to wszystko nadaje tym miejscom niepowtarzalny klimat. Za pozornie spokojnym obrazem tych terenów kryje się długa, intrygująca, dostojna, przebogata , a niekiedy tragiczna przeszłość dziejowa, odzwierciedlająca losy całego Podlasia.

 

Drohiczyn, położony na wysokim prawym brzegu rzeki, jedno z najstarszych miast na Podlasiu, archeolodzy odkryli tutaj ślady osadnictwa pochodzące z Xw. przed Chrystusem. Osada wiejska istniała tu już w VI w naszej ery, która dzięki położeniu nad „życiodajnym Bugiem” przekształciła się w prężny ośrodek handlowy i dała w późniejszym okresie początek miastu. Tereny te na przestrzeni wieków podległe były na przemian zwierzchnościom Rusi, Litwy, Mazowsza, o od czasu Unii Lubelskiej weszły do Korony Polskiej. Cokolwiek złego działo się na przestrzeni wieków w Rzeczpospolitej, stolica Podlasia była zawsze niefortunnie po drodze. Wojny, pożary, potyczki z Jaćwingami i Krzyżakami, potop szwedzki, najazdy Rakoczego, powodzie, głód, najazd bolszewicki – to dużo jak na niewielkie miasteczko, które wielokrotnie pogrążane, doświadczane, niczym „feniks z popiołów”, odradzało się po kolejnych burzach dziejowych.

Drohiczyn wcześniej niż Kraków i Warszawa został wyróżniony przez historię przywilejem koronacyjnym w 1253r. przez fakt koronacji Daniela Romanowicza na króla Rusi , stając się jednocześni miejscem zawarcia pierwszej unii Kościoła Rzymskokatolickiego ze Wschodnim Chrześcijaństwem.

Czasy świetności miasta to XV-XVIw. , kiedy Drohiczyn wszedł w liczbę piętnastu znaczniejszych grodów Litwy, obok Wilna,Pińska i Brześcia. Miejskie prawa magdeburskie nadane zostały miastu w 1498r. przez Aleksandra Jagiellończyka. Aktem wydanym w Toruniu w 1513r. król Zygmunt Stary powołał do życia województwo podlaskie ze stolicą w Drohiczynie, który od tego czasu zgromadził wokół siebie wszystkie czynniki społeczno-polityczne. Prawie przez trzy wieki miasto pełniło tę zaszczytną funkcję.

Kres wspaniałemu rozwojowi położył potop szwedzki, po którym Drohiczyn nie wrócił już do swojej dawnej świetności. Lata I wojny światowej, podwójna okupacja II wojny, zapisały tragiczną kartę w dziejach miasteczka.

Dzisiejszy Drohiczyn, to od 1991r.stolica Diecezji Drohiczyńskiej, miasto szczycące się wizytą papieża Polaka, który w 1999r. odprawił tutaj nabożeństwo ekumeniczne gromadzące wyznawców wielu religii.

Tak jak przed wiekami, rzeka Bug płynie tutaj spokojnie, majestatycznie, okalając błękitną wstęgą wód prastary Drohiczyn. Dzisiaj miasto widzi swój rozwój w wykorzystaniu bogatych i unikalnych walorów przyrodniczych,

ciekawej przeszłości historycznej. Jest „ziemią obiecaną” dla reżyserów, malownicze, nadbużańskie plenery przyciągają artystów. Liczni; począwszy od czasów Jana Długosza, Wincentego Kadłubka, poprzez Żeromskiego, Kraszewskiego, Glogera, czy Barbarę Wachowicz ,opisują z sentymentem to urokliwe miasteczko. Czesław Miłosz zachwycony widokiem z drohiczyńskiej Góry Zamkowej, określił Drohiczyn mianem „raju utraconego, Wschodu w pigułce”.

Jest to idealny teren do rekreacji w wypoczynku, którego atrakcyjność podnoszą jego zabytki historyczne, oraz ciekawe miejsca.